Παρακολουθώντας κανείς τη χθεσινή εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη, «Πρωταγωνιστές», η οποία παρουσίασε εκτενές, βιωματικό ρεπορτάζ νέων ανθρώπων που πάσχουν από τη θανατηφόρο νόσο της κυστικής ίνωσης, σίγουρα πήρε ένα σπουδαίο μάθημα ζωής. Ή μήπως και όχι;
Αυτά τα παιδιά αν και γνωρίζουν πως οι μέρες της ζωής τους είναι μετρημένες, αν και ζουν καθημερινά με την έννοια του θανάτου, δεν το βάζουν κάτω, δεν τα παρατάνε, δεν το βάζουν στα πόδια. Αντιθέτως, ο θάνατος έχει γίνει σύμμαχός τους. Αποτελεί για αυτούς, κινητήριο δύναμη, και όσο παράλογο ή οξύμωρο ακουστεί, αποτελεί πηγή ζωής. Το άγχος τους είναι ο τρόπος με τον οποίο θα αδράξουν τη μέρα που ξημερώνει και πώς θα την κάνουν πιο εποικοδομητική, παραγωγική, χρήσιμη. Πώς θα την γεμίσουν με εμπειρίες, όνειρα, στόχους! Πώς θα την γεμίσουν με ΖΩΗ!
Εμείς, οι υπόλοιποι, οι “υγιείς” , τι κάνουμε από όλα αυτά; Ή καλύτερα, γιατί δεν κάνουμε κάτι από όλα αυτά; Γιατί γίναμε μοιρολάτρες, μίζεροι; Μήπως ο όλος ντόρος περί οικονομικής κρίσης ήταν η αφορμή για να κλειστούμε στον εαυτό μας και να περιμένουμε το “μάνα εξ ουρανού” ή έναν ακόμη Μεσσία, που θα μας βγάλει από ένα αδιέξοδο, χωρίς εμείς να κουνήσουμε το χεράκι μας; Αυτά τα παιδιά ενστερνίστηκαν το ρητό «Συν Αθηνά και χείρα κίνει», με αποτέλεσμα να ξεπεράσουν κατά πολύ το προσδόκιμο ζωής τους. Βέβαια, δεν ανήκουν όλοι στην κατηγορία του νέου που παραδόθηκε στην παγκόσμια δίνη της γενικής κρίσης. Υπάρχουν νέοι, οι οποίοι είναι άκρως συνειδητοποιημένοι και δραστήριοι. Ωστόσο, θεωρώ πως εάν κι εκείνοι έπασχαν από μια θανατηφόρο ασθένεια, σίγουρα θα αξιοποιούσαν και θα έχτιζαν τη ζωή τους σε διαφορετικό τρόπο, με άλλου είδους θεμέλια.
Πριν προχωρήσουμε στην εξομολόγηση των πρωταγωνιστών ας δούμε τη είναι η κυστική ίνωση. Η κυστική ίνωση ή αλλιώς ινοκυστική νόσος αποτελεί το πιο διαδεδομένο κληρονομικό νόσημα στην λευκή φυλή. Περίπου 1 στα 2000-2500 παιδιά εκτιμάται ότι γεννιούνται κάθε χρόνο στην Ελλάδα με κυστική ίνωση, ενώ το 4-5% του πληθυσμού θεωρείται ότι είναι φορείς. Η κυστική ίνωση μεταβιβάζεται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο κληρονόμησης στους απογόνους. Προκαλείται από μία ποικιλία μεταλλάξεων στο γονίδιο του ρυθμιστή της διαμεμβρανικής αγωγιμότητας της κυστικής ίνωσης (CFTR), το οποίο βρίσκεται στο έβδομο χρωμόσωμα. Το γονίδιο αυτό κωδικοποιεί μια ρυθμιστική πρωτεΐνη (Cystic Fibrosis Transmembrane Conductance Regulator), η οποία ελέγχει την διέλευση χλωρίου διαμέσου των μεμβρανών των επιθηλιακών κυττάρων διαφόρων οργάνων του σώματος όπως των πνευμόνων, του παγκρέατος, των ιδρωτοποιών αδένων και του εντέρου. Μεταλλάξεις στο γονίδιο προκαλούν μειωμένη παραγωγή ή λειτουργικότητα της πρωτεΐνης με αποτέλεσμα στο επιθήλιο των προσβαλλομένων οργάνων να παράγεται παχύρρευστη κολλώδης βλέννα η οποία αποφράσσει τους πόρους των αδένων με συνέπεια την προοδευτική καταστροφή του ιστού των οργάνων (ίνωση) και την τελική ανεπάρκεια τους. Τα συμπτώματα πρωτοεμφανίζονται μέσα στον πρώτο χρόνο της ζωής, αλλά μπορεί να εμφανιστούν και αργότερα στην παιδική ηλικία. Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων ποικίλει. Τα συμπτώματα του αναπνευστικού συστήματος είναι ο επίμονος βήχας, ο συριγμός, η δύσπνοια καθώς και οι επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του θώρακα που προκαλούν βλάβη στους πνεύμονες. Όσον αφορά στα γαστρεντερικά συμπτώματα διακρίνουμε τον υποσιτισμό, που οδηγεί σε μικρή σωματική ανάπτυξη και χαμηλή αύξηση του βάρους (ακόμη και αν ο ασθενής έχει καλή όρεξη και τρώει πολύ, καθώς το πρόβλημα εντοπίζεται στην χώνεψη και την απορρόφηση των τροφών), διογκωμένη κοιλιά, δυσκοιλιότητα και μεγάλα σε μέγεθος λιπαρά κόπρανα με έντονη κακοσμία. Επιπλέον συμπτώματα είναι οι επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις των ιγμορείων, οι πολύποδες που σχηματίζονται στη μύτη, ανδρική στειρότητα, βλάβη του ήπατος που μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση, διαβήτης, παγκρεατίτιδα (φλεγμονή του παγκρέατος), πρόπτωση του ορθού, οστεοπόρωση (λέπτυνση των οστών) που εμφανίζεται λόγω κακής απορρόφησης ορισμένων τροφών και ιδίως της βιταμίνης D, η οποία είναι αναγκαία για τη διατήρηση υγιών οστών και η πολύ αλμυρή γεύση που έχει ο ιδρώτας. Η αγωγή των ασθενών είναι η εξής: 1)Φυσιοθεραπεία και άσκηση: Η τακτική φυσιοθεραπεία στο στήθος είναι πολύ σημαντική. Αυτό βοηθά στον καθαρισμό των αναπνευστικών οδών από την παχύρρευστη βλέννα. 2) Αντιβιοτικά και αντιμυκητικά. 3) Εισπνεόμενα φάρμακα. 4) Κατάλληλη διατροφή.
Στην εκπομπή χθες βράδυ, παρακολουθήσαμε μερικά νέα παιδιά, τα οποία εκφράστηκαν μπροστά σε χιλιάδες τηλεθεατές, χωρίς φόβο για τα δύσκολα χρόνια που έχουν περάσει πολεμώντας την ασθένειά τους. Ο Δημήτρης, 30 ετών, εξακολουθεί να είναι ένας δημιουργικός άνθρωπος, ο οποίος αφού τελείωσε την γραφιστική και ενώ η αρρώστια «κάλπαζε» μπήκε στην Αρχιτεκτονική και τώρα επιβλέπει οικοδομές. Παράλληλα είναι πρωτεργάτης ενός δυναμικού συλλόγου που προασπίζει τα δικαιώματα των παιδιών με κυστική ίνωση. Για μια περίοδο της ζωής του δούλεψε μπάρμαν στις Κυκλάδες - μπορεί το πρωί να ήταν στο οξυγόνο, το βράδυ όμως κερνούσε ποτά και χόρευε με τους φίλους του. «Δεν θέλω να έχω απωθημένα, θέλω να τα κάνω όλα στη ζωή μου χωρίς να σκέφτομαι τον χρόνο που τελειώνει», είναι μια από τις φράσεις του Δημήτρη, η οποία έχει γίνει μότο ζωής και την εφαρμόζει καθημερινά. Ακόμη ο Δημήτρης, που αποτελεί τον βασικό πρωταγωνιστή της εκπομπής, αναφέρει πως ουδέποτε τον επηρέασε η οικονομική κρίση• μάλιστα απορεί γιατί ο κόσμος αγχώνεται για πταίσματα, ή μάλλον για να φέρει φασαρίες, και όχι για το πώς θα εκμεταλλευτεί, όσο το δυνατό καλύτερα, τη μέρα του και την κάθε στιγμή.
Η Ελένη είναι 33 χρονών. Αγαπά το θέατρο, σπουδάζει υποκριτική, έχει παίξει σε παραστάσεις και ενώ ξέρει ότι δεν θα ζήσει πολύ, φωνάζει παντού «η ζωή είναι ωραία».
Οι ασθενείς, οι συγγενείς ασθενών, οι γιατροί τους, αποκαλύπτουν στην εκπομπή, από τη μία την δυσαρέσκειά τους για τις τεράστιες ελλείψεις της Ελλάδας πάνω στον τομέα της συγκεκριμένης νόσου, ενώ από την άλλη εκφράζουν τις αμείωτες προσπάθειες να παρέχουν κάθε ιατρική υποστήριξη που θα κρατήσει στη ζωή τους ασθενείς.
Αν και οι πρωταγωνιστές της εκπομπής απέδειξαν ότι διαθέτουν τεράστια αποθέματα ψυχικής δύναμης, επιμονής, υπομονής, αισιοδοξίας, ποτέ δεν έκρυψαν και τα δύσβατα μονοπάτια της καθημερινότητάς τους. Δηλαδή; Αφιερώνουν καθημερινά ένα τρίωρο κάθε πρωί για να γυμνάζονται, να κάνουν εισπνοές και θεραπείες ώστε να οξυγονωθούν οι πνεύμονές τους και να ανταπεξέλθουν στις δραστηριότητες και ευθύνες που έχουν αναλάβει. Επίσης ζουν πίνοντας μια χούφτα φάρμακα και άλλες τόσες βιταμίνες, καθώς ο οργανισμός τους δεν απορροφά τα θρεπτικά συστατικά των τροφών. Ορισμένους μήνες πρέπει να μένουν στο νοσοκομείο για τη θεραπεία τους. Ζούνε μονίμως με πρόγραμμα και με ένα «πρέπει», που κάποιες στιγμές τους κουράζει, αλλά δεν πτοούνται. Είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίζουν το ρατσισμό και τη λύπηση των άλλων, επαναστατώντας πως δεν διαφέρουν από αυτούς, πως ο τρόπος ζωής τους είναι άκρως φυσιολογικός. Μάλιστα αυτή η ατέρμονη προσπάθεια που καταβάλουν, όπως το να σπουδάζουν, να καταπιάνονται με ποικίλα σπορ, να έχουν χόμπυ, συμβάλλει στο να αποδείξουν ότι είναι ικανοί, άξιοι και ίσοι με όλους τους συνανθρώπους τους, ίσως και πιο χρηστοί πολίτες.
Ο Δημήτρης, τονίζει σε κάποιο σημείο, ότι νιώθει ευγνώμων κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί γιατί κατάφερε και σήμερα να μην αφήσει λεπτό ανεκμετάλλευτο, χωρίς να τον απασχολεί το τι θα συμβεί αύριο.
Πρωταγωνιστής είναι αυτός που αντιμετωπίζει τα εμπόδια.
Η ζωή δεν θέλει να σκύβεις το κεφάλι!
fwnazw.gr-team Μπορείτε ΕΔΩ να παρακολουθήσετε ολόκληρη την εκπομπή
Αυτά τα παιδιά αν και γνωρίζουν πως οι μέρες της ζωής τους είναι μετρημένες, αν και ζουν καθημερινά με την έννοια του θανάτου, δεν το βάζουν κάτω, δεν τα παρατάνε, δεν το βάζουν στα πόδια. Αντιθέτως, ο θάνατος έχει γίνει σύμμαχός τους. Αποτελεί για αυτούς, κινητήριο δύναμη, και όσο παράλογο ή οξύμωρο ακουστεί, αποτελεί πηγή ζωής. Το άγχος τους είναι ο τρόπος με τον οποίο θα αδράξουν τη μέρα που ξημερώνει και πώς θα την κάνουν πιο εποικοδομητική, παραγωγική, χρήσιμη. Πώς θα την γεμίσουν με εμπειρίες, όνειρα, στόχους! Πώς θα την γεμίσουν με ΖΩΗ!
Εμείς, οι υπόλοιποι, οι “υγιείς” , τι κάνουμε από όλα αυτά; Ή καλύτερα, γιατί δεν κάνουμε κάτι από όλα αυτά; Γιατί γίναμε μοιρολάτρες, μίζεροι; Μήπως ο όλος ντόρος περί οικονομικής κρίσης ήταν η αφορμή για να κλειστούμε στον εαυτό μας και να περιμένουμε το “μάνα εξ ουρανού” ή έναν ακόμη Μεσσία, που θα μας βγάλει από ένα αδιέξοδο, χωρίς εμείς να κουνήσουμε το χεράκι μας; Αυτά τα παιδιά ενστερνίστηκαν το ρητό «Συν Αθηνά και χείρα κίνει», με αποτέλεσμα να ξεπεράσουν κατά πολύ το προσδόκιμο ζωής τους. Βέβαια, δεν ανήκουν όλοι στην κατηγορία του νέου που παραδόθηκε στην παγκόσμια δίνη της γενικής κρίσης. Υπάρχουν νέοι, οι οποίοι είναι άκρως συνειδητοποιημένοι και δραστήριοι. Ωστόσο, θεωρώ πως εάν κι εκείνοι έπασχαν από μια θανατηφόρο ασθένεια, σίγουρα θα αξιοποιούσαν και θα έχτιζαν τη ζωή τους σε διαφορετικό τρόπο, με άλλου είδους θεμέλια.
Πριν προχωρήσουμε στην εξομολόγηση των πρωταγωνιστών ας δούμε τη είναι η κυστική ίνωση. Η κυστική ίνωση ή αλλιώς ινοκυστική νόσος αποτελεί το πιο διαδεδομένο κληρονομικό νόσημα στην λευκή φυλή. Περίπου 1 στα 2000-2500 παιδιά εκτιμάται ότι γεννιούνται κάθε χρόνο στην Ελλάδα με κυστική ίνωση, ενώ το 4-5% του πληθυσμού θεωρείται ότι είναι φορείς. Η κυστική ίνωση μεταβιβάζεται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο κληρονόμησης στους απογόνους. Προκαλείται από μία ποικιλία μεταλλάξεων στο γονίδιο του ρυθμιστή της διαμεμβρανικής αγωγιμότητας της κυστικής ίνωσης (CFTR), το οποίο βρίσκεται στο έβδομο χρωμόσωμα. Το γονίδιο αυτό κωδικοποιεί μια ρυθμιστική πρωτεΐνη (Cystic Fibrosis Transmembrane Conductance Regulator), η οποία ελέγχει την διέλευση χλωρίου διαμέσου των μεμβρανών των επιθηλιακών κυττάρων διαφόρων οργάνων του σώματος όπως των πνευμόνων, του παγκρέατος, των ιδρωτοποιών αδένων και του εντέρου. Μεταλλάξεις στο γονίδιο προκαλούν μειωμένη παραγωγή ή λειτουργικότητα της πρωτεΐνης με αποτέλεσμα στο επιθήλιο των προσβαλλομένων οργάνων να παράγεται παχύρρευστη κολλώδης βλέννα η οποία αποφράσσει τους πόρους των αδένων με συνέπεια την προοδευτική καταστροφή του ιστού των οργάνων (ίνωση) και την τελική ανεπάρκεια τους. Τα συμπτώματα πρωτοεμφανίζονται μέσα στον πρώτο χρόνο της ζωής, αλλά μπορεί να εμφανιστούν και αργότερα στην παιδική ηλικία. Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων ποικίλει. Τα συμπτώματα του αναπνευστικού συστήματος είναι ο επίμονος βήχας, ο συριγμός, η δύσπνοια καθώς και οι επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του θώρακα που προκαλούν βλάβη στους πνεύμονες. Όσον αφορά στα γαστρεντερικά συμπτώματα διακρίνουμε τον υποσιτισμό, που οδηγεί σε μικρή σωματική ανάπτυξη και χαμηλή αύξηση του βάρους (ακόμη και αν ο ασθενής έχει καλή όρεξη και τρώει πολύ, καθώς το πρόβλημα εντοπίζεται στην χώνεψη και την απορρόφηση των τροφών), διογκωμένη κοιλιά, δυσκοιλιότητα και μεγάλα σε μέγεθος λιπαρά κόπρανα με έντονη κακοσμία. Επιπλέον συμπτώματα είναι οι επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις των ιγμορείων, οι πολύποδες που σχηματίζονται στη μύτη, ανδρική στειρότητα, βλάβη του ήπατος που μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση, διαβήτης, παγκρεατίτιδα (φλεγμονή του παγκρέατος), πρόπτωση του ορθού, οστεοπόρωση (λέπτυνση των οστών) που εμφανίζεται λόγω κακής απορρόφησης ορισμένων τροφών και ιδίως της βιταμίνης D, η οποία είναι αναγκαία για τη διατήρηση υγιών οστών και η πολύ αλμυρή γεύση που έχει ο ιδρώτας. Η αγωγή των ασθενών είναι η εξής: 1)Φυσιοθεραπεία και άσκηση: Η τακτική φυσιοθεραπεία στο στήθος είναι πολύ σημαντική. Αυτό βοηθά στον καθαρισμό των αναπνευστικών οδών από την παχύρρευστη βλέννα. 2) Αντιβιοτικά και αντιμυκητικά. 3) Εισπνεόμενα φάρμακα. 4) Κατάλληλη διατροφή.
Στην εκπομπή χθες βράδυ, παρακολουθήσαμε μερικά νέα παιδιά, τα οποία εκφράστηκαν μπροστά σε χιλιάδες τηλεθεατές, χωρίς φόβο για τα δύσκολα χρόνια που έχουν περάσει πολεμώντας την ασθένειά τους. Ο Δημήτρης, 30 ετών, εξακολουθεί να είναι ένας δημιουργικός άνθρωπος, ο οποίος αφού τελείωσε την γραφιστική και ενώ η αρρώστια «κάλπαζε» μπήκε στην Αρχιτεκτονική και τώρα επιβλέπει οικοδομές. Παράλληλα είναι πρωτεργάτης ενός δυναμικού συλλόγου που προασπίζει τα δικαιώματα των παιδιών με κυστική ίνωση. Για μια περίοδο της ζωής του δούλεψε μπάρμαν στις Κυκλάδες - μπορεί το πρωί να ήταν στο οξυγόνο, το βράδυ όμως κερνούσε ποτά και χόρευε με τους φίλους του. «Δεν θέλω να έχω απωθημένα, θέλω να τα κάνω όλα στη ζωή μου χωρίς να σκέφτομαι τον χρόνο που τελειώνει», είναι μια από τις φράσεις του Δημήτρη, η οποία έχει γίνει μότο ζωής και την εφαρμόζει καθημερινά. Ακόμη ο Δημήτρης, που αποτελεί τον βασικό πρωταγωνιστή της εκπομπής, αναφέρει πως ουδέποτε τον επηρέασε η οικονομική κρίση• μάλιστα απορεί γιατί ο κόσμος αγχώνεται για πταίσματα, ή μάλλον για να φέρει φασαρίες, και όχι για το πώς θα εκμεταλλευτεί, όσο το δυνατό καλύτερα, τη μέρα του και την κάθε στιγμή.
Η Ελένη είναι 33 χρονών. Αγαπά το θέατρο, σπουδάζει υποκριτική, έχει παίξει σε παραστάσεις και ενώ ξέρει ότι δεν θα ζήσει πολύ, φωνάζει παντού «η ζωή είναι ωραία».
Οι ασθενείς, οι συγγενείς ασθενών, οι γιατροί τους, αποκαλύπτουν στην εκπομπή, από τη μία την δυσαρέσκειά τους για τις τεράστιες ελλείψεις της Ελλάδας πάνω στον τομέα της συγκεκριμένης νόσου, ενώ από την άλλη εκφράζουν τις αμείωτες προσπάθειες να παρέχουν κάθε ιατρική υποστήριξη που θα κρατήσει στη ζωή τους ασθενείς.
Αν και οι πρωταγωνιστές της εκπομπής απέδειξαν ότι διαθέτουν τεράστια αποθέματα ψυχικής δύναμης, επιμονής, υπομονής, αισιοδοξίας, ποτέ δεν έκρυψαν και τα δύσβατα μονοπάτια της καθημερινότητάς τους. Δηλαδή; Αφιερώνουν καθημερινά ένα τρίωρο κάθε πρωί για να γυμνάζονται, να κάνουν εισπνοές και θεραπείες ώστε να οξυγονωθούν οι πνεύμονές τους και να ανταπεξέλθουν στις δραστηριότητες και ευθύνες που έχουν αναλάβει. Επίσης ζουν πίνοντας μια χούφτα φάρμακα και άλλες τόσες βιταμίνες, καθώς ο οργανισμός τους δεν απορροφά τα θρεπτικά συστατικά των τροφών. Ορισμένους μήνες πρέπει να μένουν στο νοσοκομείο για τη θεραπεία τους. Ζούνε μονίμως με πρόγραμμα και με ένα «πρέπει», που κάποιες στιγμές τους κουράζει, αλλά δεν πτοούνται. Είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίζουν το ρατσισμό και τη λύπηση των άλλων, επαναστατώντας πως δεν διαφέρουν από αυτούς, πως ο τρόπος ζωής τους είναι άκρως φυσιολογικός. Μάλιστα αυτή η ατέρμονη προσπάθεια που καταβάλουν, όπως το να σπουδάζουν, να καταπιάνονται με ποικίλα σπορ, να έχουν χόμπυ, συμβάλλει στο να αποδείξουν ότι είναι ικανοί, άξιοι και ίσοι με όλους τους συνανθρώπους τους, ίσως και πιο χρηστοί πολίτες.
Ο Δημήτρης, τονίζει σε κάποιο σημείο, ότι νιώθει ευγνώμων κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί γιατί κατάφερε και σήμερα να μην αφήσει λεπτό ανεκμετάλλευτο, χωρίς να τον απασχολεί το τι θα συμβεί αύριο.
Πρωταγωνιστής είναι αυτός που αντιμετωπίζει τα εμπόδια.
Η ζωή δεν θέλει να σκύβεις το κεφάλι!
fwnazw.gr-team Μπορείτε ΕΔΩ να παρακολουθήσετε ολόκληρη την εκπομπή



Post A Comment:
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου