Είναι γεγονός πια ότι το μεγαλύτερο πρόσκομμα αυτής της χώρας είναι η πολιτική της εξουσία!
Εδώ και τρία χρόνια το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, καθώς και τα κυρίαρχα ΜΜΕ υποστηρίζουν ότι η χώρα βρίσκεται σε κρίση. Αυτός ό όρος όμως πόσο σχετικός είναι με την υπάρχουσα πραγματικότητα που βιώνουμε; Ο όρος «κρίση», όπως και κάθε όρος, δεν είναι ουδέτερος, αλλά περικλείει μέσα του ιδεολογικό περιεχόμενο. Περιγράφει τα πράγματα από τη σκοπιά του κατεστημένου.
Η κρίση είναι μια διαδικασία μη σταθεροποιημένης αλλαγής μιας ή όλων των όψεων της κοινωνικής ή ατομικής μας ζωής. Συνεπώς είναι μια διαρκής μεταβλητή της οικονομίας, της κοινωνίας και της πολιτικής των σύγχρονων κοινωνιών. Λέγοντας απλώς «κρίση» αφήνεται να εννοηθεί κάτι ουδέτερο, αφηρημένο, προκαλώντας σύγχυση και ερωτηματικά στο λαό, ο οποίο παλεύει να βγει από αυτή την γενικότητα της «κρίσης». Η ουσία της «κρίσης» και η βασική της αδυναμία είναι η ανικανότητα του κράτους να δανειστεί και η λήψη μέτρων για τη μείωση του ελλείμματος, με λίγα λόγια η αδράνεια και η δυσκολία να διαχειριστεί η εξουσία τους τρόπους που οδήγησαν σε αυτό το δύσβατο μονοπάτι.
Υπάρχει λύση να βελτιωθεί η κατάσταση και να θεραπευθούν οι πληγές της ελληνικής κοινωνίας; Στον τομέα των δαπανών υπάρχουν περικοπές, αλλά δεν αφορούν εκείνους που απομυζούν τις δαπάνες αυτές. Στην υγεία, αφορούν κυρίως τα κονδύλια για τους ασθενείς, τους γιατρούς, τον εξοπλισμό κ.λ.π. , χωρίς να βλέπει κανείς ότι το σύστημα υγείας διαλύεται, ενώ οι ασθενείς καθώς βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, δεν μπορούν να είναι σίγουροι για το αν θα ζουν αύριο. Μεταξύ άλλων, έχει ιδιαίτερη σημασία πως η μαζική κατάθλιψη καταστρέφει τον πιο σημαντικό συντελεστή της παραγωγής, το ανθρώπινο κεφάλαιο. Αναλόγως, έγιναν περικοπές στην εκπαίδευση, στα μέσα επικοινωνίας, τα οποία αντί να συμβάλλουν στη εξυγίανση του πολιτικού-οικονομικού-κοινωνικού τοπίου, παρουσιάζουν ό,τι ασυναρτησία τους έρθει και δείχνουν περισσότερη εξάρτηση από κόμματα, ηγεσίες προκειμένου να επιβιώσουν.
Αυτή η ανακατανομή του πλούτου, που σήμερα καλείται «οικονομική κρίση», δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να αφυπνίσει τον ελληνικό λαό. Έχει πέσει σε ένα λήθαργο από τον οποίο δεν μπορεί να ξυπνήσει, σα να περιμένει μοιρολατρικά το τέλος.
Ηθικό δίδαγμα: Ένα πρόβλημα ρευστότητας μετεβλήθη σε κρίση δανεισμού η οποία μεταμορφώθηκε σε κρίση χρέους κι αυτή σε κρίση ελευθεριών και δημοκρατίας. Ανεπαισθήτως υψώνουν τείχη και μας κλείνουν μέσα σ' αυτά. Έτσι κόπηκε κάθε ευκαιρία να μας εκτιμήσουν οι Ευρωπαίοι σε κάθε επίπεδο, εξαιτίας της πολιτικής μας εξουσίας, η οποία παρουσιάζει ένα αγνώριστο πρόσωπο σα να επιδιώκει να μας ελέγχει και να μας εξουσιάζει ένας λαός με τόσο βίαιο, απάνθρωπο τρόπο, "γδύνοντάς" μας ολοκληρωτικά.
Fwnazw-team.gr
Εδώ και τρία χρόνια το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, καθώς και τα κυρίαρχα ΜΜΕ υποστηρίζουν ότι η χώρα βρίσκεται σε κρίση. Αυτός ό όρος όμως πόσο σχετικός είναι με την υπάρχουσα πραγματικότητα που βιώνουμε; Ο όρος «κρίση», όπως και κάθε όρος, δεν είναι ουδέτερος, αλλά περικλείει μέσα του ιδεολογικό περιεχόμενο. Περιγράφει τα πράγματα από τη σκοπιά του κατεστημένου.
Η κρίση είναι μια διαδικασία μη σταθεροποιημένης αλλαγής μιας ή όλων των όψεων της κοινωνικής ή ατομικής μας ζωής. Συνεπώς είναι μια διαρκής μεταβλητή της οικονομίας, της κοινωνίας και της πολιτικής των σύγχρονων κοινωνιών. Λέγοντας απλώς «κρίση» αφήνεται να εννοηθεί κάτι ουδέτερο, αφηρημένο, προκαλώντας σύγχυση και ερωτηματικά στο λαό, ο οποίο παλεύει να βγει από αυτή την γενικότητα της «κρίσης». Η ουσία της «κρίσης» και η βασική της αδυναμία είναι η ανικανότητα του κράτους να δανειστεί και η λήψη μέτρων για τη μείωση του ελλείμματος, με λίγα λόγια η αδράνεια και η δυσκολία να διαχειριστεί η εξουσία τους τρόπους που οδήγησαν σε αυτό το δύσβατο μονοπάτι.
Υπάρχει λύση να βελτιωθεί η κατάσταση και να θεραπευθούν οι πληγές της ελληνικής κοινωνίας; Στον τομέα των δαπανών υπάρχουν περικοπές, αλλά δεν αφορούν εκείνους που απομυζούν τις δαπάνες αυτές. Στην υγεία, αφορούν κυρίως τα κονδύλια για τους ασθενείς, τους γιατρούς, τον εξοπλισμό κ.λ.π. , χωρίς να βλέπει κανείς ότι το σύστημα υγείας διαλύεται, ενώ οι ασθενείς καθώς βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, δεν μπορούν να είναι σίγουροι για το αν θα ζουν αύριο. Μεταξύ άλλων, έχει ιδιαίτερη σημασία πως η μαζική κατάθλιψη καταστρέφει τον πιο σημαντικό συντελεστή της παραγωγής, το ανθρώπινο κεφάλαιο. Αναλόγως, έγιναν περικοπές στην εκπαίδευση, στα μέσα επικοινωνίας, τα οποία αντί να συμβάλλουν στη εξυγίανση του πολιτικού-οικονομικού-κοινωνικού τοπίου, παρουσιάζουν ό,τι ασυναρτησία τους έρθει και δείχνουν περισσότερη εξάρτηση από κόμματα, ηγεσίες προκειμένου να επιβιώσουν.
Αυτή η ανακατανομή του πλούτου, που σήμερα καλείται «οικονομική κρίση», δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να αφυπνίσει τον ελληνικό λαό. Έχει πέσει σε ένα λήθαργο από τον οποίο δεν μπορεί να ξυπνήσει, σα να περιμένει μοιρολατρικά το τέλος.
Ηθικό δίδαγμα: Ένα πρόβλημα ρευστότητας μετεβλήθη σε κρίση δανεισμού η οποία μεταμορφώθηκε σε κρίση χρέους κι αυτή σε κρίση ελευθεριών και δημοκρατίας. Ανεπαισθήτως υψώνουν τείχη και μας κλείνουν μέσα σ' αυτά. Έτσι κόπηκε κάθε ευκαιρία να μας εκτιμήσουν οι Ευρωπαίοι σε κάθε επίπεδο, εξαιτίας της πολιτικής μας εξουσίας, η οποία παρουσιάζει ένα αγνώριστο πρόσωπο σα να επιδιώκει να μας ελέγχει και να μας εξουσιάζει ένας λαός με τόσο βίαιο, απάνθρωπο τρόπο, "γδύνοντάς" μας ολοκληρωτικά.
Fwnazw-team.gr

Post A Comment:
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου